Απολυτίκιο Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων - 9 ΜΑΡΤΙΟΥΠαρακλητικός Κανών στους Αγίους Τεσσαράκοντα Μεγαλομάρτυρες

Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν καί
καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός
ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού• καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι
οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν
ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα
πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι
τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού•
ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού• τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία.
Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας
τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἴτα τά παρόντα Τροπάρια.
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Τῶν Τεσσαράκοντα Χριστοῦ Ἀθλοφόρων, τή προστασία καί θερμή ἀντιλήψει, προσδράμωμεν κραυγάζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς, ρύσασθε δεόμεθα, συνοχῆς καί ὀδύνης,
καί πάσης κακώσεως καί παθῶν ἀκαθάρτων, τούς τήν ἁγίαν ἄθλησιν ὑμῶν, Μάρτυρες θεῖοι, προφρόνως γεραίροντας.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε, τά, δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀναξιοι• εἰ μή γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τίς ἠμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως
νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σού• σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημα μου•επί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας
μοῦ καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν
δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας,
τά ἄδηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί ἀγαλλίασιν καί
εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον
ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος
μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός,
ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου•αγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν,
ἔδωκα ἀν•ολοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε,
ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ• τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα• τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριον
σού μόσχους.

Εἴτα ψάλλομεν τάς Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος.
Ὠδή ἅ΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας.
Λαμπτῆρες τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ, παθῶν μου τόν ζόφον, Τεσσαράκοντα Ἀθληταί λύσατε ὑμῶν ταῖς ἰκεσίαις, καί πρός τό φῶς μέ τό θεῖον ἰθύνατε.
Ἰάσεις βλυστάνοντες δαψιλεῖς, ἰάσεως θείας, Τεσσαράκοντα Ἀθληταί, ἠμᾶς τούς κάτ΄ἄμφω ἀσθενοῦντας, τή ἀντιλήψει ὑμῶν ἀξιώσατε.
Τόν νοῦν ὑποτάξας τοῖς γεηροῖς, καί μή θέλων πράττω, ἅ οὐκ ἐξεστί μοί ποιεῖν , ἄλλ΄ὤ Ἀθλοφόροι του Σωτῆρος, τῆς τῶν παθῶν μέ δουλείας λυτρώσασθε.

Θεοτόκιον
Ἁγίασμα δόξης τῆς θεϊκῆς, ἁγίασον Κόρη, μολυνθεῖσαν μου τήν ψυχήν, καί τῆς χαλεπῆς μέ ἁμαρτίας, ὡς ἐλεήμων ἁπάλλαξον Ἄχραντε.

Ὠδή γ΄. Οὐρανίας ἁψίδος
Ἰσχυρῶς καθελόντες, τήν τοῦ ἐχθροῦ ἔνστασιν, τούτου τῆς ὁρμῆς καί μανίας, καί ἐπιθέσεως, ἀνεπηρέαστον, ἠμῶν τόν βίον τηρεῖτε, ταῖς ὑμῶν δεήσεσι, Μάρτυρες ἔνδοξοι.
Συνημμένοι τή πίστει, τή τοῦ Χριστοῦ Μάρτυρες, ἐπί τό αὐτό ἐν Κυρίω, ἠμᾶς συνάψατε, ἐν πάντας φρόνημα, βίω ἀμέμπτω προσφέρειν, ἴνα δόξης μέτοχοι, θείας γενώμεθα.
Ὑπέρ πάντων, πρεσβεύειν, καί δυσωπεῖν πάντοτε, τόν Παντελεήμονα Λόγον, μή διαλίπητε, ἅγιοι Μάρτυρες, τῶν ἐκ ψυχῆς προσκαλούντων, ὑμᾶς εἰς βοήθειαν, ἐν περιστάσεσι.

Θεοτόκιον
Μητροπάρθενε Κόρη, ἡ τόν Χριστόν τέξασα, τόν τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, οἴκτω ἀράμενον, ἄρον καί σκόρπισον, ἐκ τῆς ἀθλίας ψυχῆς μου, τῶν πλημμελημάτων μου,
τό ἀχθοφόρημα.
Διασωσον ἐκ πάσης βλάβης καί θλίψεως καί ὀδύνης, θεία χορεία Μαρτύρων τῶν Τεσσαράκοντα, τούς προσιόντας τή θεία ὑμῶν πρεσβεία.
Ἐπιβλεψον ἐν εὐμενεία, Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή
Προστᾶται θερμοί, καί θεῖοι ἀντιλήπτορες, καί τείχη στερρά, τῆς Ἐκκλησίας πέλοντες, Μάρτυρες Τεσσαράκοντα, ταῖς ὑμῶν πρός Χριστόν παρακλήσεσιν, ἀσινή καί εἰρηναίαν ἀεί,
ἠμῶν τήν ζωήν διατηρήσατε.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε
Ὡς ὀπλίται περιδοξοι, Μάρτυρες τῆς δόξης τοῦ Παντοκράτωρος, θείοις ὄπλοις καθοπλίσατε, ἠμᾶς κάτ΄ἐχθροῦ του πολεμήτορος.
Νοσημάτων τόν καύσωνα, τόν καταναλίσκοντα τήν ζωήν ἠμῶν, δρόσω θείας παρακλήσεως, Μάρτυρες Κυρίου κατασβέσατε.
Ἀπό πάσης στενώσεως, καί ἐπιβουλῆς ἐχθροῦ του ἀλάστορος, Ἀθλοφόροι Τεσσαράκοντα, τούς ὑμᾶς τιμώντας ἀπαλλάξατε.

Θεοτόκιον
Θεραπείας ἀξίωσον, τόν συντετριμμένον Κόρη ἱκέτην σου, καί τόν νοῦν μου ἀποκάθαρον, τόν ρερυπωμένον σαρκός πάθεσι.

Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς
Λύσιν τῶν δεινῶν, περιστάσεων καί θλίψεων, Τεσσαράκοντα γενναῖοι Ἀθληταί, καί ζωήν εἰρηνικήν ἠμίν αἰτήσασθε.
Ἡ περιφανής, προστασία ὑμῶν Μάρτυρες, ὑπέρ ἥλιον ἐκλάμπουσα ἠμίν, διαλύει τοῦ Βελίαρ τά βουλεύματα.
Τήξιν τῶν μελῶν, ἐν τῷ κρύει ὑπομείναντες, ἀγαπήσεως τό πῦρ τῆς θεϊκῆς, ταῖς ψυχαῖς ἠμῶν ἀνάψατε μακάριοι.

Θεοτόκιον
Αἴσθησιν Ἁγνή, τή ψυχή μου δίδου πάντοτε, τῆς μελλούσης καταδίκης φοβερᾶς, ἴνα βίον ἀκηλίδωτον βιώσωμαι.

Ὠδή στ΄. Τήν δέησιν ἐκχεῶ
Ἰάσασθε, τήν ψυχήν μου νοσοῦσαν, ἐπιμόνοις τῶν παθῶν ἐργασίαις, τῆς ἐν ἐμοί ἁμαρτίας τό κράτος, ἀπονεκροῦντες ἰσχύϊ τή ἄνωθεν, ταῖς παρακλήσεσιν ὑμῶν,
Τεσσαράκοντα Ἅγιοι Μάρτυρες.
Συνόμιλοι, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων, Τεσσαράκοντα Χριστοῦ Ἀθλοφόροι, τήν κάθ΄ἠμῶν φερομένην μανίαν, τοῦ πονηροῦ κοσμοκράτορος παύσατε, καί κυβερνήσατε ἠμᾶς,
πρός λιμένα τοῦ θείου θελήματος.
Ὡς συμφρονες, καί ὁμόψυχοι ὄντες, Τεσσαράκοντα Χριστοῦ Ἀθλοφόροι, ἐν εὐσεβεία καί ἄθλοις ἁγίοις, ἐν ὁμονοία ἠμᾶς συντηρήσατε, καί ἐν ἀγάπη ἀληθεῖ, καί ζωῆς
θεαρέστου λαμπρότητι.

Θεοτόκιον
Θεονυμφε, Μαριάμ Πανάχραντε, τήν χρανθείσαν ἠδοναῖς ἀκαθάρτοις, καί δουλωθεῖσαν πικρά συνηθεῖα, τή ρυπτική σου χρησότητι κάθαρον, καρδίαν μου τήν ταπεινήν,
πρός ζωήν καθαράν μέ ἰθύνουσα.
Διασωσον ἐκ πάσης βλάβης καί θλίψεως καί ὀδύνης, θεία χορεία Μαρτύρων τῶν Τεσσαράκοντα, τούς προσιόντας τή θεία ὑμῶν πρεσβεία.
Ἄχραντε ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἔπ΄ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα Μητρικήν παρρησίαν. χριστιανος.gr



Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Ταῖς τῶν αἱμάτων σου
Ὡς στρατιῶται Χριστοῦ ἀκατάπληκτοι, οἱ Τεσσαράκοντα Ἅγιοι Μάρτυρες, ἐχθρῶν ἀοράτων τό σύστημα, τῶν κάθ΄ἠμῶν κινουμένων ἑκάστοτε, ὑμῶν ταῖς πρεσβείαις συντρίψατε.

Προκείμενον
Διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος, καί ἐξήγαγες ἠμᾶς εἰς ἀναψυχήν.
Στίχος. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ.

Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον (κ΄. 1-16)
Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην , Ὠμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπω οἰκοδεσπότη, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωΐ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τόν ἀμπελώνα αὐτοῦ.
Συμφωνήσας δέ μετά τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τήν ἡμέραν, ἀπέστειλεν αὐτούς εἰς τόν ἀμπελώνα αὐτοῦ. Καί ἐξελθῶν περί τήν τρίτην ὥραν, εἶδεν ἄλλους ἐστώτας ἐν τή
ἀγορά ἀργούς, καί ἐκείνοις εἶπεν , Ὑπάγετε καί ὑμεῖς εἰς τόν ἀμπελώνα, καί ὁ ἐάν ἡ δίκαιον, δώσω , ὑμίν. Οἱ δέ ἀπῆλθον. Πάλιν ἐξελθῶν περί τήν ἕκτην καί ἐννάτην ὥραν,
ἐποίησεν ὠσαύτως. Περί δέ τήν ἑνδεκάτην ὥραν ἐξελθῶν, εὖρεν ἄλλους ἐστώτας ἀργούς, καί λέγει αὐτοῖς , Τί ὧδε ἐστήκατε ὅλην τήν ἡμέραν ἀργοί; Λέγουσιν αὐτῶ, Ὅτι
οὐδείς ἠμᾶς ἐμισθώσατο. Λέγει αὐτοῖς , Ὑπάγετε καί ὑμεῖς εἰς τόν ἀμπελώνα, καί ὁ ἐάν ἤν δίκαιον, λήψεσθε. Ὀψίας δέ γενομένης, λέγει, ὁ Κύριος του ἀμπελῶνος τῷ
ἐπιτρόπω αὐτοῦ. Κάλεσον τούς ἐργάτας, καί ἀπόδος αὐτοῖς τόν μισθόν, ἀρξάμενος ἀπό τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων. Καί ἐλθόντες οἱ περί τήν ἑνδεκάτην ὥραν, ἔλαβον ἀνά
δηνάριον. Ἐλθόντες δέ οἱ πρῶτοι, ἐνόμισαν ὅτι πλείονα λήψονται , καί ἔλαβον καί αὐτοί ἀνά δηνάριον. Λαβόντες δέ, ἐγόγγυζον κατά τοῦ οἰκοδεσπότου, λέγοντες , Ὅτι οὗτοι οἱ
ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν, καί ἴσους ἠμίν αὐτούς ἐποίησας, τοῖς βαστάσασι τό βάρος τῆς ἡμέρας καί τόν καύσωνα. Ὁ δέ ἀποκριθεῖς, εἶπεν ἐνί αὐτῶν. Ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σέ
, οὐχί δηναρίου συνεφώνησας μοί; Ἄρον τόν σόν, καί ὕπαγε , θέλω δέ τούτω τῷ ἐσχάτω δοῦναι ὡς καί σοί , ἡ οὐκ ἐξεστι μοί ποιῆσαι ὁ θέλω ἐν τοῖς ἐμοῖς; Ἡ ὁ ὀφθαλμός σου
πονηρός ἐστιν, ὅτι ἀγαθός εἰμι; Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι, καί οἱ πρῶτοι ἔσχατοι , πολλοί γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Τάις τῶν Ἀθλοφόρων, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἁπάλλαξον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος: Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου. χριστιανος.gr

Ἦχος Πλ. β΄.Ὅλην ἀποθέμενοι
Μάρτυρες ἀήττητοι, τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης, οἱ στερρῶς δί΄ὕδατος, καί πυρός ἀθλήσαντες, καρτερεῖν πάντοτε, καί ἀνδρείως φέρειν, ἐνισχύσατε δεόμεθα, ἠμᾶς μακάριοι, τάς
ἐπιφορᾶς τάς τῶν θλίψεων, ἴνα πταισμάτων ἄφεσιν, δί΄αὐτῶν θεόθεν ληψόμεθα, καί τάς τοῦ Βελίαρ, ἐκτρέψωμεν παντοίας προσβολᾶς, ὤ Ἀθληταί Τεσσαράκοντα, εὐσεβῶν
ὑπέρμαχοι..

Ὁ Ἱερεύς:
Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σού• ἐπισκεψαι τόν κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων καί καταπεμψον
ἐφ’ ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια• πρεσβείαις τῆς παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας• δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυρού• προστασίαις
τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων• ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου• τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων•
ὧν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί
Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργών• τῶν ἁγίων ἐνδόξων
μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων
ἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης. Τῶν ἁγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων ἐν
Σεβαστεία ἀθλήσαντες, καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον ἠμᾶς. χριστιανος.gr

Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας
Ἐνωθέντες τή πίστει, ὁμοψύχω καρδία ὁμού ἠθλήσατε , διο τηρεῖν νομίμως, ἑνότητα τήν θείαν, τῷ συνδέσμω τῆς πίστεως, σθενώσατε καί ἠμᾶς, γενναῖοι Ἀθλοφόροι.
Ἰλύϊ μέ παγέντα, χαλεπῆς ἁμαρτίας νοός κουφότητι, ἑλκύσατε πρός ὕψος, γνώσεως μετανοίας, Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, καί καθαρᾶς βιοτῆς, καί ἀπαθείας θείας.
Ἠθληκότες νομίμως, τῶν ἀνόμων τό θράσος κατεπαλαίσατε , διο τῆς ἀνομίας, κατά Δαβίδ τόν θεῖον, τῶν χειμάρρων μέ ρύσασθε, πρός ὕδωρ τό τῆς ζωῆς, θείως μέ ὁδηγοῦντες.

Θεοτόκιον
Νοῦν καί σῶμα μολύνας, ὤ ἀμόλυντε Κόρη παθῶν ἀσχέτοις ὀρμαῖς, τήν σήν ἐπικαλοῦμαι, βοήθειαν ἐν τάχει, ἤν μοί δίδου Πανάχραντε, ἴνα ρυσθῶ τῆς πικρᾶς, τοῦ χείρονος
ἀπάτης.

Ὠδή ἡ΄. Τόν Βασιλέα
Γνώσει ἁγία, τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας, συνετίσατε τόν νοῦν μου Ἀθλοφόροι, ἴνα τοῦ Κυρίου τό θέλημα ποιήσω.
Ἔργων ἁγίων, καί ἀρετῶν σωτηρίων, ἀνεπαίσχυντον ἐργάτην δείξατε μέ, Μάρτυρες Κυρίου, ὑμῶν τή ἀντιλήψει.
Ρύποις κάθ΄ὥραν, τῆς πονηρᾶς ἁμαρτίας, τήν εὐγένειαν ρυπαίνω τῆς ψυχῆς μου, ἄλλ΄ὤ Ἀθλοφόροι, ρυθμίσατε τόν νοῦν μου.

Θεοτόκιον
Ἁγνή Παρθένε, τήν ἀναγνόν μου καρδίαν, καταλάμπρυνον φωτί τῆς μετανοίας, ἴνα τῆς αἰσχίστης, ρυσθῶ δουλοπαθείας.

Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον
Σωτήριοι λιμένες, τῶν θαλαττευόντων, ταῖς τρικυμίαις τοῦ βίου ἑκάστοτε, ὤ Τεσσαράκοντα Μάρτυρες κόσμω ὤφθητε.
Ἰθύνατε ὑψόθεν, πρός ζωῆς εἰσόδους, ἐξ ἀνοδίας δεινῶν παραβάσεων, τούς πρός ὑμᾶς ἀφορώντας Ἅγιοι Μάρτυρες.
Μαρτύρων τοῦ Σωτῆρος, φάλαγξ τροπαιοῦχε, ἐκπληρωτᾶς μαρτυρίων ἀναδεῖξον, τῶν θεϊκῶν τους τιμώντας ὑμῶν τήν ἄθλησιν.
Οἱ πάντων εὐσεβούντων, ἄγρυπνοι προστᾶται ὤ Τεσσαράκοντα Ἅγιοι Μάρτυρες, τῆς ἀρωγῆς ἠμίν πάσι τήν χάριν δίδοσθε. χριστιανος.gr

Θεοτόκιον
Ὑπερφωτε λυχνία, τῆς ἀΰλου δόξης, τήν σκοτισθεῖσαν ψυχήν μου καταύγασον, τή φωταυγεία Παρθένε τῆς σῆς χρηστότητος.

Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καί ἐνδοξοτέραν
ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν. χριστιανος.gr

Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια
Χαίροις Ἀθλοφόρων παρεμβολή, ἡ τετράκις δέκα, κροτουμένη περιφανῶς , χαίρετε ὀπλίται, Χριστοῦ τοῦ Βασιλέως, ἐχθρῶν τάς παρατάξεις οἱ θριαμβεύσαντες.
Πίστει συνημμένοι τή ἀληθεῖ, ἐν φρόνημα πάντες, ἐπιδείξασθε εὐσεβῶς, καί ἅγιος δῆμος, ὀφθέντες Ἀθλοφόροι, ὑπέρ Χριστοῦ νομίμως ἠνδραγαθήσατε.
Πῦρ τῆς ἀγαπήσεως τοῦ Χριστοῦ, φέροντες πλουσίως, τήν ἀνύποιστον τοῦ κρυμοῦ, ἠνέγκατε βίαν, ἐν χειμερίω ὥρα, καί πρός ζωῆς ἀλήκτου θάλψιν μετέβητε.
Τεσσαρακοντάδος τῆς εὐκλεοῦς, Μαρτύρων τῶν θείων, τίς ὑμνήσει ὡς ἀληθῶς, τούς λαμπρούς ἀγώνας; Κρυμού γάρ τήν μανίαν, καί τοῦ πυρός τήν φύσιν ὄντως ἐνίκησαν.
Δί΄ὕδατος Μάρτυρες καί πυρός, στερρῶς διελθόντες, ὡς ὁ θεῖος φησί Δαβίδ, πρός τήν αἰωνίαν, ἀναψυχήν καί δόξαν, εἰσήλθετε ἐνδόξως ὤ Τεσσαράκοντα.
Ὥσπερ τεσσαράκοντα φαεινοί, λάμπετε ἀστέρες, τῶν θαυμάτων ταῖς ἀστραπαῖς, καί τάς διανοίας ἠμῶν χαρᾶς πληροῦτε, φωτί τῷ γλυκυτάτω τῆς ὑμῶν χάριτος.
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς. χριστιανος.gr

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον
δός ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Καί τό Ἀπολυτίκιον ὡς ἑξῆς.
Ἦχος ἅ΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης
Τούς γενναίους ὀπλίτας τοῦ τῶν ὅλως Δεσπόζοντος, τούς συγκροτηθέντας ἐν πίστει, ὁμοφρόνως τιμήσωμεν , Χριστῷ γάρ στρατευθέντες εὐσεβῶς, δί΄ὕδατος διῆλθον
καί πυρός, καί πρός θείαν εἰσελθόντες ἀναψυχήν, προΐστανται τῶν βοώντων , δόξα τῷ θαυμαστώσαντι ὑμᾶς, Τεσσαράκοντα Μάρτυρες.

Ἤ ἕτερον Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως
Θείω Πνεύματι, συγκροτηθέντες, δῆμος ὤφθητε, τροπαιοφόρος, Ἀθλοφόροι Χριστοῦ Τεσσαράκοντα , διά πυρός γάρ καί ὕδατος ἔνδοξοι, δοκιμασθέντες λαμπρῶς ἐδοξάσθητε.
Ἄλλ΄αἰτήσασθε, Τριάδα τήν Ὑπερούσιον, δωρήσασθε ἠμίν τό μέγα ἔλεος.

Εἴτα ἐκτενής καί ἀπόλυσις, μέθ΄ἤν τό ἑξῆς.
Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου Σέ νεκρόν
Δῆμε Ἀθλοφόρων εὐκλεῶν, τεσσαρακοντάδος ἁγίας, Ἅγιοι Μάρτυρες, πρόμαχοι καί ἔφοροι Χριστιανῶν εὐσεβῶν, πάσης βλάβης καί θλίψεως, καί πάσης ἀνάγκης, ἀνωτέρους
πάντοτε, διατηρεῖτε ἠμᾶς, ἄφεσιν ἠμίν τῶν πταισμάτων, παρά τοῦ Χριστοῦ ἑξαιτοῦντες Ἀθληταί Κυρίου Τεσσαράκοντα.

Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἠμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Ἦχος β΄.
Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Ὁ Ἱερεύς: Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς. Ἀμήν.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

(Εορτάζοντες την 9ην Κυριακήν από το Πάσχα)
(Ποιηθείς υπό αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου)
Μετά το, Κύριε εισάκουσον, και το, Θεός Κύριος ψάλλομεν τα παρόντα τροπάρια:
Ήχος δ’. Τη Θεοτόκω.
Αγίων Πάντων τους χορούς ευφημήσωμεν, των Ασωμάτων λειτουργών τα στρατεύματα, και Αποστόλων θείων τε Μαρτύρων τους χορούς, τους προ Νόμου άπαντας, και εν Νόμω προφήτας, Ιεράρχας άμα τε, και Οσίων τον δήμον, και Γυναικών Αγίων την πληθύν, αξιοχρέως αυτούς μακαρίζοντες.
Δόξα. Το αυτό.
Και νύν. Θεοτοκίον.
Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, ει μη γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δε διαφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ούκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου˙ σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.
Ο Ν’. Και ψάλλεται ο Κανών των Αγίων Πάντων μεθ’ ευλαβείας.
Ωδή α’. Ήχος πλ. δ’. Αρματηλάτην Φαραώ.
Τριάς αγία ιεραίς εντεύξεσιν, Αγίων Πάντων νυνί, σους αχρείους δούλους, οίκτειρον ελέησον, και βασιλείας ποίησον, κληρονόμους συν τούτοις, ως αν σε πάντες δοξάζομεν, και μη στερηθώμεν της δόξης σου.

Ο Μιχαήλ και Γαβριήλ οι πρόκριτοι, των Ασωμάτων Νοών, αι νοεραί τάξεις, στρατιαί ουράνιαι, μεθ’ ών και συ πιστότατε, της εμής ζωής φύλαξ, Χριστόν αεί ώ παρίστασθε, μέμνησθε πρεσβεύειν σηθήναί με.
Δόξα.
Πέτρε και Παύλε Ιωάννη πρόκριτε, θεολογίας πηγή, και ο λοιπός άπας, Αποστόλων σύλλογος, Μαρτύρων και Οσίων τε, και Αγίων απάντων, Χριστώ πρεσβεύειν μη παύσητε, υπέρ της εμής συγχωρήσεως.
Και νυν.
Εκ στειρευούσης κυηθείσα Πάναγνε, συ παραδόξως γαστρός, τίκτεις Θεόν Λόγον, υπέρ λόγον άφθορος, και μετά τόκον μείνασα, τούτον αεί δυσώπει, συν τοις σεπτοίς σου γεννήτορσιν, δούναί μοι πταισμάτων συγχώρησιν.

Ωδή γ’. Ο στερεώσας κατ’ αρχάς.
Εν τη δευτέρα σου Χριστέ, και φοβερά παρουσία, σύνταξόν με δεξιοίς σου προβάτοις, της ευκταίας σου φωνής, καταξιών ως εύσπλαγχνος, ταις των Αγίων Πάντων, πανευπροσδέκτοις δεήσεσι.

Της Θηβαΐδος ο βλαστός, ο Παύλος συν Αντωνίω, και Ευθύμιος συνάμα ο μέγας, Θεοδόσιος ομού, Σάββας, Εφραίμ, Ευθύμιος, και Ιωάσαφ πάντες, οι Όσιοι ευφημήσθωσαν.

Επιθυμίας βλαβεράς, θυμού δεινής ακηδίας, και παθών παντοδαπών ρύσασθέ με, Ιεράρχαι του Χριστού, Βασίλειε, Γρηγόριε, και ο χρυσούς την γλώτταν, και πάντες θείοι διδάσκαλοι.
Θεοτοκίον.
Η τετοκυία τον Χριστόν, αυτόν δυσώπει Παρθένε, συν Παρθένοις τε και Μάρτυσιν άμα, και Οσίαις γυναιξί, Ματρώνη, Θεοκτίστη τε, και ταις λοιπαίς αμνάσι, του οικτειρήσαι και σώσαί με.

Διάσωσον από κινδύνων σους δούλους, πληθύς αγίων απάντων, ότι τη θεία υμών σκέπη αεί προστρέχομεν, του ρυσθήναι παντοίας βλάβης.
Επίβλεψον εν ευμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, και ίασαι της ψυχής μου το άλγος.
Είτα γίνεται υπό του Ιερέως Αίτησις. Κάθισμα.
Ήχος β’. Πρεσβεία θερμή.
Αγίων πληθύς, απάντων η πανένδοξος, ημάς τους πιστώς τη σκέπη υμών προστρέχοντας, εκ κινδύνων ρύσατε, και πάσης δεινής κακώσεως, υμείς γαρ αεί το θείον ευμενίζετε, την λύτρωσιν βραβεύοντες.

Ωδή δ’. Συ μου ισχύς Κύριε.
Αι στρατιαί των ουρανίων Δυνάμεων, συν Προδρόμω, Προφήται Απόστολοι, και Ιεράρχαι πανευκλεείς, Μάρτυρες οι θείοι, Οσίων κλίτος Δικαίων τε, και Άγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε Κυρίω, υπέρ πάντων των πίστει τιμώντων υμάς.


Της ζοφεράς όψεως εν τη εξόδω μου, των δαιμόνων, ρύσασθέ με δέομαι, οι του Χριστού θείοι Αθληταί, Στέφανε ο πρώτος, συν Θεοδώροις Γεώργιε, Δημήτριε, Αρέθα, και οι εν Σεβαστεία, συν αυτοίς δε και Πάντες οι Άγιοι.

Έργοις κακοίς γεγηρακώς ο ασύνετος, παροργίζω σου την αγαθότητα, και πάσαν διηνεκώς, λόγοις τε και έργοις, παραπικραίνω Φιλάνθρωπε, αλλά ταις της Μητρός σου και Αγίων απάντων, ικεσίαις μοι δος την συγχώρησιν.
Θεοτοκίον.
Πλήν σου Αγνή, άλλην ούκ έχω βοήθειαν, και εκτός σου, σκέπην ούκ επίσταμαι, συ μου ελπίς, συ καταφυγή, συ μου ευεργέτις, συ μου ετοίμη αντίληψις, και σε επικαλούμαι, από πάσης ανάγκης, εξελούμαι και σώσον πρεσβείαις σου.

Ωδή ε’. Ίνα τι με απώσω.
Φοβερά σου η κρίσις, λίαν και αδέκαστος και απαραίτητος, αλλά και δικαία, και ο ταύτης ουδείς εξαιρούμενος, μόνον συ ο μόνος, έχων Χριστέ την εξουσίαν, ταις ευχαίς των Αγίων σου σώσόν με.

Του Χριστού Ιεράρχαι, σοφέ Αθανάσιε, Πάτερ Νικόλαε, Άνθιμε Σπυρίδων, και Παρθένιε, Κύριλλε, Λέοντες, και πας άλλος μύστης, υπέρ ημών των αναξίων, ικετεύειν μη παύσητε Άγιοι.

Οι του Χριστού της αγίας κλήσιν Αναστάσεως, φέρουσαι Μάρτυρες και Αικατερίνα, συν αυταίς η γενναία Κυριακή, Θέκλα τε, και πάσαι, δια Χριστόν θανατωθείσαι, την νεκράν μου ψυχήν αναστήσατε.
Θεοτοκίον.
Η Κυρία του κόσμου, τον κυριευθέντα με τοις παραπτώμασι, δούλον του Υιού σου, καταξίωσον Κόρη γενέσθαι με, όνπερ εκδυσώπει, συν της Αγίοις αυτού πάσιν, εξαλείψαι παθών μου το πέλαγος.
Ωδή ς’ . Ιλάσθητί μοι Σωτήρ.
Πεφωτισμένοι Χριστού, φωτίσατέ με Απόστολοι, τον σκοτισθέντα δεινοίς, κακοίς και γηράσαντα, αισχρώς τε βιώσαντα, συν Αγίοις πάσι, τον Κριτήν μοι ευμενίσατε.


Συν Μιχαήλ και Γαβριήλ, οι του Θεού Αρχιστράτηγοι, και ο φρουρών με αεί, σωτήριος Άγγελος, και πάντες Ασώματοι, προ μετάνοιάν με, νυν προ τέλους επιστρέψατε.

Προφήται πανευκλεείς, και θεηγόροι Απόστολοι, των Αθλοφόρων χορός, Ιεράρχαι πάνσοφοι, Όσιοι και Δίκαιοι, νυν εκδυσωπείτε, λυτρωθήναι με κολάσεως.

Την σην Μητέρα Χριστέ, και τους Αγίους σου άπαντας, προσδέχου υπέρ ημών, αεί δυσωπούντάς σε και δώρησαι άφεσιν, των πολλών πταισμάτων, και κολάσεως με λύτρωσαι.

Διάσωσον, από κινδύνων δούλους υμών χορός Αγίων Πάντων, ότι τη σκέπη υμών αεί καταφεύγομεν, ως άγρυπνοι όντες βοηθοί εν ανάγκαις.
Άχραντε, η δια λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως, επ’ εσχάτων των ημερών τεκούσα, δυσώπησον, ως έχουσα Μητρικήν παρρησίαν.
Ενταύθα μνημονεύει ο Ιερεύς ως είθισται και ευθύς το:
Κοντάκιον. Ήχος β’. Προστασία.
Ιατροί της ψυχής και του σώματος άμισθοι, των εν ζάλη λιμένες γαληνοί και αχείμαστοι, Άγιοι άπαντες, ικέτας ημάς σπεύσατε θεραπεύσαι αεί, τους κατ’ άμφω.

Ασθενείς, και προς υμάς καταφεύγοντας, στήσατε καταιγίδας, παύσατε τρικυμίας, των επερχομένων ημίν, Κυρίου πιστοί θεράποντες.
Προκείμενον.
Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού.
Στίχ. Τοις Αγίοις τοις εν τη γη αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος.

Ευαγγέλιον. Εκ του κατά Ματθαίον.
Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς. Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς. Όστις δ’ αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς. Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην˙ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν. Ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής˙ και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού.
Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ούκ έστι μου άξιος˙ και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος˙ και ος ου λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, ούκ έστι μου άξιος. Ο ευρών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν, και ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρήσει αυτήν. Ο δεχόμενος υμάς εμέ δέχεται, και ο εμέ δεχόμενος δέχεται τον αποστείλαντά με. Ο δεχόμενος προφήτην εις όνομα προφήτου μισθόν προφήτου λήψεται, και ο δεχόμενος δίκαιον εις όνομα δικαίου μισθόν δικαίου λήψεται. Και ος εάν ποτίση ένα των μικρών τούτων ποτήριον ψυχρού μόνον εις όνομα μαθητού, αμήν λέω υμίν, ουο μη απολέση τον μισθόν αυτού.
Δόξα.
Ταις των σων Αγίων Πάντων ικεσίαις Ελεήμων, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.
Και νυν.
Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις Ελεήμων, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.
Στίχ. Ελέησόν με ο Θεός… και το Ιδιόμελον.

Ήχος πλ. β’. Όλην αποθέμενοι.


Ηλίου φαιδρότερον, νυν εξανέτειλεν όντως, η φαιδρά πανήγυρις, τοις του κόσμου πέρασι πάντες Άγιοι, μυστικαίς λάμψεσι, τους πιστούς άπαντας, χαρμοσύνως καταλάμπουσα, και αγλαΐζουσα, ήν συναθροίσαντες γεραίρομεν, ενθέοις μελωδήμασι, και ψαλμοίς και ύμνοις και άσμασιν˙ πιστώς δυσωπούντες, πρεσβεύειν τω Χριστώ υπέρ ημών, Χριστού θεράποντες Άγιοι, πάντες παμμακάριστοι.

Ουδείς προστρέχων επί σοι, κατησχυμένος από σου εκπορεύεται αγνή Παρθένε Θεοτόκε˙ άλλ’ αιτείται την χάριν και λαμβάνει το δώρημα, προς το συμφέρον της αιτήσεως.

Μεταβολή των θλιβομένων απαλλαγή των ασθενούντων υπάρχουσα, Θεοτόκε Παρθένε, σώζε πόλιν και λαόν, των πολεμουμένων η ειρήνη, των χειμαζομένων η γαλήνη, η μόνη προστασία των πιστών.

Είτα ο Ιερεύς: Σώσον ο Θεός τον λαόν σου…

Κύριε ελέησον ιβ’. Ελέει και οικτιρμοίς … κ.λ.π.
Ωδή ζ’. Θεού συγκατάβασιν.

Παμμέγιστε Πρόδρομε, συν Ιεράρχαις αγίοις και Ασκηταίς, και τοις Μάρτυσι πάσι, πρεσβεύσατε επίσης Χριστώ τω Θεώ, όπως μι χαρίσηται πταισμάτων συγχώρησιν, και αξιώση τυχείν της Παραδείσου τρυφής.

Μαρτύρων ο έξαρχος, τροπαιοφόρε θείε Γεώργιε, και Δημήτριε, Θέκλα Βαρβάρα, Αικατερίνα τε, άμα Μαρίνη συν πάσαις ταις Μάρτυσιν, υπέρ ημών τον Χριστόν καθικετεύσατε.

Ο Μέγας Αντώνιος, συν Παχωμίω ανευφημείσθωσαν, και ο Σάββας ο θείος, Ευθύμιος, Θεοδόσιος, συν Μακαρίοις Εφραίμ, Ισαάκ ομού, συν τοις λοιποίς επαξίως νυν ευφημείσθωσαν.
Θεοτοκίον.
Ψυχής μου κατάβαλε, Χριστέ τον πόνον και ταύτην οίκτειρον, των Ιερομαρτύρων, Ιεραρχών τε και των Οσίων σου, ταις μεσιτείαις και της τεκούσης σε, και δώρησαί μοι πταισμάτων την άφεσιν.


Ωδή η’. Επταπλασίως κάμινον.

Νουν εμπαθή και άσεμνον, τον εμόν αγιάσατε, πανηγιασμένοι του Χριστού Απόστολοι, ώ Πέτρε, Ιάκωβε, και Ιωάννη φίλε Χριστού, Παύλε και λοιποί, των Μαθητών του Σωτήρος, συν τω σεπτώ Προδρόμω, και πάσι τοις Αγίοις, Προφήταις και Οσίοις και Μάρτυσι Κυρίου.

Νυν οι προ Νόμου Άγιοι, και εν Νόμω και Χάριτι, Δέσποτα Χριστέ, υπέρ εμού σοι δέησιν, προσφέρουσιν άπαντες, και συν αυτοίς η θεία πληθύς, των υπερκοσμίων, και αΰλων ταγμάτων, ών ταις λιταίς απάντων, κατοικτείρησον σώσον, ψυχήν απεγνωσμένην και κατακεκριμμένην.

Χορός αζύγων πάντιμε, οι εν Άθω ασκήσαντες, Πέτρε Αθωνίτα, θείε Αθανάσιε, Παύλε τε και Ιάκωβε, Νήφων, Σίμων, Ακάκιε, Νείλε, Κοσμά, Γρηγόριοι, συν τω Νήφωνι άλλω, και τω Αθανασίω, Βυζαντίου Ποιμένες, πρεσβεύσατε συν πάσιν ημάς ελεηθήναι.
Θεοτοκίον.

Ιχνηλατείν με Πάναγνε,τους οσίως βιώσαντας, δια πολιτείας εναρέτου ποίησον, εχθρούς καταράσσουσα, τους αφειδώς με θλίβοντας, και προς της σαρκός κατολισθαίνειν τα πάθη, απαύστως ενοχλούντας, ίνα χαίρων κραυγάζω, λαός υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.

Ωδή θ’. Εξέστη επί τούτο.

Αγίων άπας δήμος Πατριαρχών, Προφητών, Αποστόλων, Μαρτύρων τε, Ιεραρχών, Οσίων ανδρών τε και γυναικών, Χριστόν εκδυσωπήσατε, παρρησίαν έχοντες προς αυτόν, τυχείν ημάς ελέους, τους πόθω εκτελούντας, υμών την μνήμην πανσεβάσμιοι.

Πληθύς Αγίων Πάντων πανευκλεής, οι ενώνυμοι πάντες ανώνυμοι, οι προ Χριστού, και εν τη χάριτι δαψιλώς, χαρίσμασι του Πνεύματος, καταπλουτισθέντες παντοδαποίς, μετά και των εν Άθω, πρεσβεύσατε Κυρίω, υπέρ των πόθω ευφημούντων υμάς.


Ορθόδοξος υπάρχει χριστιανός, ο προσώποις τρισί ένα Κύριον, ένα Θεόν, και ψυχή και γλώσση ομολογών, τους ούτω γουν πιστεύοντας, και ομολογούντας χριστιανούς, Τριάς ευλογημένη, Πάτερ, Υιέ και Πνεύμα, της βασιλείας σου αξίωσον.
Θεοτοκίον.
Πανύμνητε Παρθένε Μήτερ Θεού, των Αγίων απάντων δεήσεσι, πασών ομού Γυναικών Μαρτύρων Μοναζουσών, ο ύμνος ούτος γένοιτο, τω Μονογενεί σου Υιώ και σοι, ευσπρόδεκτος και τέλος, παράσχου δεξιών μοι, όπως σωθείς αεί δοξάζω σε.
Είτα.
Άξιόν εστίν ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και Παναμώμητον και Μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν.

Και τα κάτωθι Μεγαλυνάρια των Αγίων Πάντων.
Των Αγίων Πάντων θείαν πληθύν, του Ευαγγελίου αμαράντους θείους καρπούς, δεύτε επαξίως, τιμήσωμεν εν ύμνοις, ως τούτων ταις πρεσβείαις δεινών ρυσθείημεν.
Άγγελοι, Αρχάγγελοι του Θεού, Πατριάρχαι πάντες και Προφήται πανευκλεείς, Απόστολοι θείοι, Μάρτυρες Ιεράρχαι, συν πάσι τοις Αγίοις ανευφημείσθωσαν.
Δεύτε ευφημήσωμεν οι πιστοί, τους Αγίους Πάντας, της Τριάδος τους εραστάς, του Χριστού τους άκρους, θεράποντας και φίλους, εν άσμασι τιμώντες, την μνήμην σήμερον.
Έχοντες εξάρχουσαν την Αγνήν, Νόες συν προφήταις, Αποστόλων θείους χορούς, Ιερομαρτύρων, Ιεραρχών Οσίων, υπέρ ημών τον Κτίστην καθικετεύσατε.
Τις μη εκπλαγείη ακουτισθείς, των Αγίων Πάντων, τους αγώνας και αρετάς, σώμα γαρ παραδόντες, υπέρ Χριστού αγάπης, αυτώ συμβασιλεύειν κατηξιώθητε.
Έφρυξαν φρυάγματα ζοφερά, πονηρών πνευμάτων, τους αγώνας υμών σοφοί, σάρκα γαρ φορούντες, ασάρκους πολεμίους, καθείλετε γενναίως, άπαντες Άγιοι.
Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις το σωθήναι ημάς.

Το Τρισάγιον και τα τροπάρια:

Ήχος πλ. β’.
Ελέησον ημάς, Κύριε, ελέησον ημάς˙ πάσης γαρ απολογίας απορούντες, ταύτην σοι την ικεσίαν, ως Δεσπότη, οι αμαρτωλοί προσφέρομεν, ελέησον ημάς.
Δόξα.
Κύριε ελέησον ημάς˙ επί σοι γαρ πεποίθαμεν. Μη οργισθής ημίν σφόδρα, μηδέ μνησθής των ανομιών ημών˙ άλλ’ επίβλεψον και νυν ως εύσπλαγχνος, και λύτρωσαι ημάς εκ των εχθρών ημών˙ συ γαρ ει Θεός ημών και ημείς λαός σου˙ πάντες έργα χειρών σου, και το όνομά σου επικεκλήμεθα.

Και νυν.

Της ευσπλαγχνίας την πύλην άνοιξον ημίν ευλογημένη Θεοτόκε˙ ελπίζοντες εις σε μη αστοχήσωμεν, ρυσθείημεν δια σου των περιστάσεων˙ συ γαρ ει η σωτηρία του γένους των Χριστιανών.
Μετά την Απόλυσιν και τον ασπασμόν, ψάλλομεν τα παρόντα τροπάρια.


Ήχος β’. Πάντων προστατεύεις.
Τάξεις των Αγγέλων αι λαμπραί, ένδοξοι Απόστολοι πάντες, γενναίοι Μάρτυρες, Πάνσοφοι Διδάσκαλοι και Ιερόαθλοι, των Οσίων ο σύλλογος, Προφητών, Δικαίων, Γύναια θεόλεκτα και πας Αγίων χορός, δέησιν προς Κύριον άμα, υπέρ των υμάς ευφημούντων , ώ θεομακάριστοι ποιήσατε.

Άπαντες οι Άγιοι Χριστού, τους την σεβασμίαν εικόνα, ασπαζομένους υμών, πάσης εκλυτρώσασθε βλάβης και θλίψεως, ορατών αοράτων τε, εχθρών και παντοίων, νοσημάτων Άγιοι ψυχής και σώματος, ρύσασθε δεόμεθα όπως, ως παντοδαπούς ευεργέτας, και θερμούς προστάτας υμών σέβομεν.

Χαιρετισμοί στην Οσία Θεοδώρα Μυροβλύτιδα

                                   

 

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω. 
Τη Θεοδώρα τη Οσία ύμνον άσωμεν
Τη δοξασάση τον Θεόν βίου λαμπρότητι
Και θεόθεν επαξίως θαυμαστωθείση˙

Αναβλύζει γαρ ιάματα σωτήρια
Και λυτρούται πειρασμών και περιστάσεων
Τους κραυγάζοντας, χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Άγγελος εν ασκήσει, αληθώς ανεδείχθης, Οσία Θεοδώρα εν κόσμω˙ (εκ γ’) και ταις αγγελικαίς δωρεαίς, καταφαιδρύνεις πιστών την διάνοιαν˙ διο την πολιτείαν σου, θαυμάζοντες αναβοώμεν˙
Χαίρε δι’ ης ο Χριστός αινείται
Χαίρε δι’ ης ο εχθρός σοβείται
Χαίρε της Αιγίνης το άγιον βλάστημα
Χαίρε της αγάπης της θείας θησαύρισμα
Χαίρε ύψος ταπεινώσεως δι’ αγώνων ευαγών
Χαίρε βάθος καθαρότητος δι’ ιδρώτων ιερών
Χαίρε ότι του κόσμου τα τερπνά απηρνήσω
Χαίρε ότι εν πόνοις ιεροίς ηγωνίσω
Χαίρε φωτός δοχείον πολύτιμον
Χαίρε Χριστού οσφράδιον τίμιον
Χαίρε δι’ ης κατεβλήθη ο όφις
Χαίρε δι’ ης εδοξάσθη ο Κτίστης.
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Βλέμμα το της ψυχής σου, ανατείνασα άνω, παρείδες την του κόσμου απάτην, και γνώμη θεολήπτω σεμνή, ακολουθήσαι Κυρίω προέκρινας˙ εντεύθεν τω νυμφίω σου, Θεοδώρα πίστει εβόας˙
Αλληλούϊα.
Γνούσα την της ψυχής σου, προθυμίαν η Άννα, και έφεσιν θερμήν Θεοδώρα, την θείαν ενδύει σε στολήν, δι’ ης εχθρού την ισχύν απεγύμνωσας˙ διο σε μακαρίζοντες, βοώμέν σοι εν ευφροσύνη˙
Χαίρε Χριστού τω πόθω τρωθείσα
Χαίρε εχθρού το κράτος σοβούσα
Χαίρε των γηΐνων την σχέσιν μισήσασα
Χαίρε των Αγγέλων τον βίον ποθήσασα
Χαίρε άνθος ευωδέστατον ριζουχίας εκλεκτής
Χαίρε δένδρον το κατάκαρπον εναρέτου αγωγής
Χαίρε ότι Κυρίω ολικώς υπετάγης
Χαίρε ότι θεόφρων εν ασκήσει εφάνης
Χαίρε παθών αχλύν διαλύσασα
Χαίρε εχθρών το θράσος αισχύνασα
Χαίρε πυρσός ουρανίου αγάπης
Χαίρε ηθών ψυχοτρόφων εργάτις.
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Δύναμιν δεχομένη, εκ Θεού Θεοδώρα, διέλυες εχθρού την κακίαν, και εν ασθενεία της σαρκός, προς ασκητικά εχώρεις παλαίσματα, των κάτω μεν μακρύνουσα τω δε Σωτήρι εκβοώσα˙
Αλληλούϊα.
Έλαμψας εν ασκήσει, πρακτικής πολιτείας, νεκρώσασα σαρκός τας ορέξεις, και εν χορεία Μοναζουσών, τύπον σεαυτήν εν πάσι παρέστησας, εναρέτων πράξεων, η παρ’ ημών υμνουμένη˙
Χαίρε ο τύπος της εγκρατείας
Χαίρε ο άνθραξ της προθυμίας
Χαίρε πολιτείας οσίας υπόδειγμα
Χαίρε θεόφρων γυναικών διάδημα
Χαίρε στήλη απερίτρεπτος αρετών ασκητικών
Χαίρε βέλος το πρηστήριον κατ’ εχθρών των νοητών
Χαίρε ότι Οσίων τη χορεία εκλάμπεις
Χαίρε ότι εν πόνοις καρτερόφρων εφάνης
Χαίρε παθών τας ορμάς νεκρώσασα
Χαίρε ζωήν την άληκτον φαίνουσα
Χαίρε εικών αληθούς καρτερίας
Χαίρε λαμπάς πολιτείας αγίας
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Ζήλω πυρπολουμένη, των κρειττόνων Οσία, εχώρεις ακλινώς προς τα πρόσω, και τας μεθοδείας του εχθρού, υπακοή και συνέσει απέκρουες˙ εντεύθεν θείας χάριτος, επλήσθης τω Χριστώ εκβοώσα˙
Αλληλούϊα.
Ήνεγκας μακαρία, στερροτάτη καρδία, καθάπερ εντολήν ουρανίαν, την επιτίμησιν αληθώς, και μακροτάτην σιωπήν διήνησας˙ διο σου την στερρότητα, αγάμενοι θερμώς βοώμεν˙
Χαίρε θεσμών της ύλης λυθείσα
Χαίρε καλών αΰλων πλησθείσα
Χαίρε σιωπήν μακροτάτην ανύσασα
Χαίρε την φωνήν του Βελίαρ φιμώσασα
Χαίρε λίθος αδαμάντινος αληθούς υπακοής
Χαίρε πέτρα απαράθραυστος αρραγούς υπομονής
Χαίρε ότι υψώθης απαθείας προς ύψος
Χαίρε ότι εδέξω αφθαρσίας το στέφος
Χαίρε σεπτών Αγγέλων εφάμιλλε
Χαίρε κλεινών Οσίων ομόσκηνε
Χαίρε σεμνών Μοναστριών λαμπρότης
Χαίρε στερρών Ασκητικών φαιδρότης
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Θαυμαστή ανεδείχθης, αρετών τη ασκήσει, και πάση συντονία οσία, και την χορείαν Μοναζουσών, παιδεύεις Θεοδώρα προς τα κρείττονα, οικείω υποδείγματι, αναβοώσα τω Κυρίω˙
Αλληλούϊα.
Ίχνεσιν επομένη, των Αγίων Μαρτύρων, την τούτων επεδείξω ανδρείαν˙ και οίάπερ θάλψιν μυστικήν, τον δριμύτατον κρυμόν καθυπέμεινας˙ ένθεν πάντας εξέπληξας, του εκβοάν σοι Θεοδώρα˙
Χαίρε πυρός αΰλου δοχείον
Χαίρε φλογός της θείας αγγείον
Χαίρε ευανδρείας λαμπρά υποτύπωσις
Χαίρε φυσικής ασθενείας επίρρωσις
Χαίρε ότι στερρώς ήνεγκας τον ανύποιστον κρυμόν
Χαίρε ότι καταβέβληκας τον αντίπαλον εχθρόν
Χαίρε του Παρακλήτου καθαρώτατον σκεύος
Χαίρε του βροτοκτόνου αναιρούσα το μένος
Χαίρε Χριστού υπέρτιμον σκήνωμα
Χαίρε παθών παντοίων το έκπτωμα
Χαίρε σεμνή Θεοδώρα Οσία
Χαίρε γυνή θεοφόρε αγία
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Κόσμος θείος ωράθης, γυναικών μονοτρόπων, εν πόνοις αριστεύσασα θείοις˙ εντεύθεν στέφανον φαεινόν, τη κορυφή σου ορά κατερχόμενον, η ευλαβής Μονάστρια, Θεοδώρα και ανεβόα˙
Αλληλούϊα.
Λάμπουσα Θεοδώρα, απαθείας τη αίγλη, ως έχουσα ισάγγελον βίον, Αγγελικών ήκουσας φωνών, υμνολογούντων Θεόν τον τρισάγιον˙ διο την σην λαμπρότητα, γεραίροντες Μήτερ βοώμεν˙
Χαίρε ισάγγελος εν τω βίω
Χαίρε θεόληπτος εν τω τρόπω
Χαίρε των Αγγέλων φωνής επακούσασα
Χαίρε τω Κυρίω οσίως δουλεύσασα
Χαίρε λύχνος παμφαέστατος ουρανίων δωρεών
Χαίρε μύστις θεοδίδακτος αρετών ασκητικών
Χαίρε Θεσσαλονίκης νοητή δαδουχία
Χαίρε Ορθοδοξίας μυστική ευκληρία
Χαίρε Θεού οσία θεράπαινα
Χαίρε ζωής αγίας διάγραμμα
Χαίρε χαράς κοινωνούσα της θείας
Χαίρε εχθρού αναιρούσα παγίδας
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Μεγαλύνασα Μήτερ, πολιτεία αγία, τον πάντων Ποιητήν και Σωτήρα, εμεγαλύνθης παρ’ αυτού, εν σημείοις και θαυμάτων δυνάμεσι, παρέχουσα ιάματα, Θεοδώρα τοις εκβοώσιν˙
Αλληλούϊα.
Νεκρωκθείσα τω κόσμω, εν Θεώ τω Σωτήρι, Οσία θεοτίμητε έζης˙ και μεταστάσα προς ουρανούς, της αιωνίου ζωής κατηξίωσαι, υπέρ ημών πρεσβεύουσα, των εκβοώντων σοι απαύστως˙
Χαίρε Αγγέλων η συμπολίτης
Χαίρε το κλέος Θεσσαλονίκης
Χαίρε των θαυμάτων την χάριν πλοτήσασα
Χαίρε των δαιμόνων την λύμην ολέσασα
Χαίρε άμπελος περκάζουσα βότρυν θείων αρετών
Χαίρε κρήνη η βλυστάνουσα ύδωρ θείων δωρεών
Χαίρε ότι μετέστης προς ουράνιον λήξιν
Χαίρε ότι παρέχεις παθημάτων την λύσιν
Χαίρε Χριστού ορώσα την έλλαμψιν
Χαίρε εχθρού πατούσα την έπαρσιν
Χαίρε ζωής μετασχούσα του ξύλου
Χαίρε φωτός εντρυφώσα του θείου
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Ξένον θαύμα ωράθη, οπηνίκα Οσία, απέδως σου το πνεύμα Κυρίω˙ το γαρ πρόσωπόν σου το σεπτόν, ωσεί πρόσωπον Αγγέλου εφαίνετο, ωραϊσθέν τη χάριτι, και πάντας συγκινούν κραυγάζειν˙
Αλληλούϊα.
Όλη λελαμπρυσμένη, τω Κυρίω παρέστης, τελέσασα οσίως τον δρόμον, το δε λείψανον Μήτερ το σον, ιατρείον παθών αναδέδεικται, ιώμενον τους πάσχοντας, εν ευλαβεία σοι βοώντας˙
Χαίρε Οσία ηγουμένη
Χαίρε Αγία δεδοξασμένη
Χαίρε αρετών ουρανίων γεώργιον
Χαίρε δωρεών θεοσδότων κειμήλιον
Χαίρε έσοπτρον πολύτιμον αιωνίων αγαθών
Χαίρε μάχαιρα η τέμνουσα τας αιτίας των παθών
Χαίρε το Ιωάννου καταπαύσασα ρίγος
Χαίρε το Διακόνου θεραπεύσασα άλγος
Χαίρε σεπτών Μοναζουσών καύχημα
Χαίρε λαμπρόν προς αρετήν έναυσμα
Χαίρε παθών χαλεπών καθαιρέτις
Χαίρε εχθρών της ορμής αναιρέτις
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Πόλις Θεσσαλονίκη, Θεοδώρα Οσία, καυχάται τη σεπτή σου ασκήσει, και τοις λειψάνοις σου τοις σεπτοίς, προσπίπουσα αγιασμόν κομίζεται, και τω σε θαυμαστώσαντι, εν ευφροσύνη Μήτερ ψάλλει˙
Αλληλούϊα.
Ρείθρον έβλυσε μύρου, η αγία εικών σου, εμφαίνόν σου την χάριν Οσία˙ ευωδία γαρ ώφθης Χριστού, κατά Παύλον τη καθαρά βιώσει σου˙ διο ευφραίνεις άπαντας, τοις μύροις σου τους εκβοώντας˙
Χαίρε το μύρον της απαθείας
Χαίρε το κρίνον της αφθαρσίας
Χαίρε μυρελαίου του θείου αλάβαστρον
Χαίρε πολιτείας οσίας κιννάμωμον
Χαίρε μυροθήκη έμψυχος αρωμάτων νοητών
Χαίρε άγιον ροδόσταγμα εξ ιδρώτων ιερών
Χαίρε ότι πηγάζεις μύρον εύοσμον θείον
Χαίρε ότι εδείχθης θαυμαστή μυροχεύμων
Χαίρε οσμή αγάπης της κρείττονος
Χαίρε τροπή απάτης του χείρονος
Χαίρε παθών δυσωδίαν σοβούσα
Χαίρε ημών τας αιτήσεις πληρούσα
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Σκεύος θείων χαρίτων, αληθώς ανεδείχθης, Οσία τω αμέμπτω σου βίω˙ διο η εν τω σω φωταγωγός παραδόξως ανέβλυσεν, ευώδες Μήτερ έλαιον, αγιάζον τους εκβοώντας˙
Αλληλούϊα.
Των θαυμάτων την χάριν, δεδεγμένη Οσία, δαιμόνων συνοχής απαλλάττεις, τους προσιόντας σοι ευλαβώς, και πάσαν νόσον ιάσαι εκάστοτε, τη προϊούση χάριτι, εκ των λειψάνων σου των βοώντων˙
Χαίρε πηγή ιάσεων πλείστων
Χαίρε ροή ναμάτων αΰλων
Χαίρε δωρημάτων των θείων επώνυμος
Χαίρε χαρισμάτων αγίων ανάπλεως
Χαίρε μάστιξ η συντρίβουσα των δαιμόνων την ισχύν
Χαίρε πάσιν η παρέχουσα την θεόσδοτον ροπήν
Χαίρε των δαιμονώντων ταχινή θεραπεία
Χαίρε χαράς αγίας συμπαθής χορηγία
Χαίρε παθών ξηραίνουσα βόρβορον
Χαίρε πιστών ευφραίνουσα όμιλον
Χαίρε δι’ ης ασθενείς εξιώνται
Χαίρε δι’ ης ευσεβείς φωταυγούνται
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Ύμνοις Θεσσαλονίκη, μακαρίζει Οσία, την σην θεοειδή πολιτείαν, εξαιρέτως δε η ση Μονή, την ιεράν σου γεραίρει πανήγυριν, ην Θεοδώρα φύλαττε, εκβοώσαν τω σω νυμφίω˙
Αλληλούϊα.
Φως ορώσα το θείον, Θεοδώρα Οσία, και θέσει θεουμένη αγία, ταις φωτοφόροις σου προσευχαίς, εκ σκοτομήνης παθών ημάς λύτρωσαι, φως αιτουμένη άϋλον, τοις ευλαβώς σοι εκβοώσι˙
Χαίρε φωτός θεάμων Τριφώτου
Χαίρε δοχείον του Φωτοδότου
Χαίρε παθημάτων τον ζόφον διώκουσα
Χαίρε ευρωστίαν τοις πάσχουσι νέμουσα
Χαίρε στέφος το αμάραντον δεδεγμένη εκ Θεού
Χαίρε κάλλος το αμήχανον θεωμένη του Χριστού
Χαίρε ότι λυτρούσαι θλιβερών συμπτωμάτων
Χαίρε ότι ιάσαι εκ δεινών συντριμμάτων
Χαίρε Χριστού χρηστότητος όργανον
Χαίρε ημών στεφάνωμα τίμιον
Χαίρε χοροίς Ασωμάτων συνούσα
Χαίρε Θεόν συν Αγγέλοις αινούσα
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Χάριτος ουρανίου, την οσμήν αποπνέει, η κάρα σου η θεία θεόφρον η προσιόντες οι ευσεβείς, αγιασμόν κομίζονται και έλεος, υμνούντές σου τα θαύματα Θεοδώρα και εκβοώντες˙
Αλληλούϊα.
Ψαλμοσύνθετον στέφος, τη σεπτή κορυφή σου, προσάγομεν πιστώς Θεοδώρα˙ ο ποροσδεξαμένη συμπαθώς, αίτει ημίν την των πταισμάτων άφεσιν, και λύσιν πάσης θλίψεως, ως αν απαύστως σοι βοώμεν˙
Χαίρε Οσία η θεοφόρος
Χαίρε εν άπασι φωτοφόρος
Χαίρε δρεπομένη χαράν ανεκλάλητον
Χαίρε καρπουμένη την δόξαν την άφραστον
Χαίρε καύχημα και στήριγμα ευλαβών Μοναστριών
Χαίρε τύπος και υπόδειγμα ευσεβών Ασκητριών
Χαίρε Θεσσαλονίκης θεοδώρητον κλέος
Χαίρε το της Μονής σου ενθεώτατον κλέος
Χαίρε δι’ ης παθών ιαθήσομαι
Χαίρε δι’ ης κηλίδων ρυσθήσομαι
Χαίρε πιστών συμπαθής προστασία
Χαίρε καμού προς Χριστόν μεσιτεία
Χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Θεόφρον Οσία, δωρών θεοσδότων, επώνυμε σεμνή Θεοδώρα, δωρεάν του σωθήναι ημάς, τον μόνον φιλάνθρωπον αίτει Κύριον, τους πόθω ευφημούντάς σε, και ομοφρόνως εκβοώντας˙
Αλληλούϊα.
Και αύθις το Κοντάκιον.
Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω.
Τη Θεοδώρα τη Οσία ύμνον άσωμεν
Τη δοξασάση τον Θεόν βίου λαμπρότητι
Και θεόθεν επαξίως θαυμαστωθείση˙
Αναβλύζει γαρ ιάματα σωτήρια
Και λυτρούται πειρασμών και περιστάσεων
Τους κραυγάζοντας, χαίροις Μήτερ ισάγγελε.
Δίστιχον.
Θεοδώρα δίδου μοι χάριν θεόθεν
Γερασίμω χαίρέ σοι αναβοώντι. 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή

 

Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή. Εγώ μιλώ για την αληθινή, θεία αγάπη. Βοήθησε το φίλο σου για το καλό -και ζήτησε τη βοήθειά του για το καλό- μόνον αυτό μπορεί να από ονομαστεί πραγματική φιλική αγάπη. Επιθυμώ το φίλο όχι για να κολακεύει τις αδυναμίες μου και να σκεπάζει και να δικαιολογεί τα λάθη μου αλλά, αντίθετα, να με διορθώνει στο κακό και να με υποστηρίζει στο καλό. Τέτοια φιλία είναι καθαρτήριο, στο οποίο ο άνθρωπος καθαρίζεται από τις άγριες και χαμηλές συνήθειες και διαθέσεις. Η φιλία είναι πιο απαραίτητη στην ψυχή παρά στο σώμα. Στη θλίψη η σκέψη του φίλου φέρνει ευχάριστη όψη στο πρόσωπο. Στο νεκρικό κρεβάτι η παρουσία του φίλου ομορφαίνει το πρόσωπο του θανάτου. Η φιλία είναι πάντοτε η ζωοδότρα πνοή του αγγέλου που μας παρακολουθεί στη ζωή, που μας σηκώνει όταν πέφτουμε και μας εμπνέει όταν αποδυναμωνόμαστε.

Ανάλογα με το είδος της αγάπης που προσφέρει ένας άνθρωπος στους φίλους του τέτοιους φίλους θα βρει. Ο καθένας έχει το φίλο που του αξίζει. Ανάλογα με την ποιότητα ή το μέγεθος της θυσίας βρίσκονται οι φίλοι. Θα πρέπει να απαρνηθώ οτιδήποτε ευτελές για να μπορέσω να έχω για φίλο εκείνον που το ύψος της ψυχής του μ΄ αρέσει. Και πρέπει να αποβάλω τον εγωισμό αγαπώντας έναν μη εγωιστή φίλο. Και πρέπει να αποβάλω τη θηριωδία αγαπώντας έναν ευγενή φίλο.

Η φιλία είναι σχολείο. Ό,τι είδους είναι η φιλία τέτοιου είδους είναι και το σχολείο. Κάποιον η φιλία τον ανεβάζει στον ουρανό και άλλον τον τραβά στην κόλαση. Φιλίες οι οποίες είναι συνωμοσία ενάντια στο καλό υπάρχουν αρκετές. Τέτοιες φιλίες υπάρχουν πολλές και στο περιβάλλον μας. Φίλοι μπορούν να γίνουν κι εκείνοι που ούτε γνωρίζονται ούτε σέβονται ούτε θυσιάζονται ο ένας για τον άλλον. Φίλοι μπορούν να γίνουν άνθρωποι διαφορετικής ψυχοσύνθεσης για το κέρδος. Φίλοι γίνονται άνθρωποι διαφορετικών αρχών όχι λόγω των αρχών αλλά για τον πλούτο. Λόγω ειδικού καθεστώτος για να πάρουν άδεια εργασίας και λόγω προμηθειών, λόγω πλιάτσικου και κλοπής.

Φίλοι συχνά αποκαλούνται προσωρινά και εκείνοι που στο βάθος της ψυχής τους περιφρονούν ο ένας τον άλλον. Χαμογελούν ο ένας στον άλλον συχνά εκείνοι που με χαμόγελα καταπιέζουν ξεσπάσματα μίσους ο ένας για τον άλλον. Αχ αυτά τα φιλικά χαμόγελα! Συχνά σημαίνουν αυλαία πάνω από την κόλαση. Φίλοι γίνονται συχνά άνθρωποι λόγω δειλίας, συχνά από φόβο του ενός προς τον άλλον, πολλές φορές από ματαιοδοξία, συχνά λόγω του ότι βαριούνται. Αυτή είναι πρόσκαιρη και συμφεροντολογική φιλία -το μεγαλύτερο ζιζάνιο που μεγαλώνει στη γη και η μεγαλύτερη ντροπή των ανθρώπων.

Είναι λοιπόν περίεργο που οι άνθρωποι δεν αγαπούν τους εχθρούς τους, όταν δεν ξέρουν να αγαπούν ούτε τους φίλους τους; Είναι παράξενο να μην μπορεί να διαβάσει βιβλία το παιδί που δεν έμαθε την αλφάβητο; Πώς μπορεί να αγαπήσει ο άνθρωπος τον απόμακρό του, όταν δεν μπορεί να αγαπήσει τον πλησίον του; Πώς μπορεί ο Σέρβος να αγαπήσει τον Γερμανό, όταν ο Σέρβος δεν έμαθε να αγαπά το Σέρβο; Πώς οι μη γνωρίζοντες τον Θεό Ιάπωνες να αγαπήσουν τους χριστιανούς Ρώσους, όταν οι Ρώσοι δεν αγαπούν ο ένας τον άλλο; Ποτέ δε θα υπάρξει αγάπη προς τους εχθρούς, μέχρι να υπάρξει αγάπη ανάμεσα στους φίλους. Και δε θα υπάρξει αγάπη ανάμεσα σε φίλους, μέχρι να οικοδομηθεί επάνω στη γνώση των άλλων, το σεβασμό και τη θυσία.

Όσο η φιλία θα αποτελεί μόνο υπηρέτρια των κατώτερων στόχων, τόσο θα κυβερνά στον κόσμο το κακό.

Η χριστιανική αγάπη κινείται κυκλικά.

Πρώτα έρχεται η αγάπη προς τον εαυτό μας, κατόπιν η αγάπη προς τους φίλους μας, μετά η αγάπη προς τους εχθρούς μας και, τέλος, η αγάπη προς τον Θεό. Ο Χριστός την αγάπη προς τον εαυτό μας την πήρε για μέτρο της αγάπης μας για τους ανθρώπους και για τον Θεό. “Όπως αγαπάς τον εαυτό σου”, λέει ο Χριστός, “να αγαπάς και τον πλησίον”. Αν οι άνθρωποι είχαν χριστιανική αγάπη προς τον εαυτό τους, γρήγορα θα είχαν και χριστιανική αγάπη προς τους φίλους τους και προς τους εχθρούς τους. Αλλά αυτή η βασική αγάπη των ανθρώπων -η αγάπη προς τον εαυτό μας- ακόμα πλειοψηφεί ως ζωώδης, εγωιστική, αδηφάγα, ακάθαρτη, οπότε και κάθε άλλη αγάπη, βασιζόμενη σε τέτοια αγάπη είναι ομοίως τέτοια.

Όμως, θα έρθει μια καλύτερη εποχή, κατά την οποία οι άνθρωποι θα αγαπιούνται περισσότερο με το πνεύμα και την αλήθεια, και λόγω του πνεύματος και της αλήθειας, και θα έχουν αληθινή αγάπη τόση όση είναι σήμερα η ψευδής αγάπη.

Θα έρθει εποχή κατά την οποία ο φίλος για τον φίλο θα είναι ιερέας και εξομολόγος, και όχι συνεργάτης στην συγκέντρωση πλούτου και την απόλαυση αυτού του κόσμου.

Θα έρθει εποχή κατά την οποία ο φίλος θα είναι για τον φίλο παρηγορητής και γιατρός, και όχι αποπλανητής και εξολοθρευτής της ψυχής.

Όταν έρθει αυτή η εποχή, τότε θα αρχίσει η αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους. Μα όσο μακριά και αν είναι αυτή η εποχή, βρίσκεται καθ΄οδόν και θα έρθει.

Η αγάπη με την οποία σήμερα οι άνθρωποι αγαπιούνται οδηγεί στην αυτοκτονία. Αλλά όταν έρθει εκείνη η εποχή θα φέρει μαζί της και την αγάπη η οποία θα καθοδηγεί προς τη ζωή.

Ακόμα δεν ήρθε η εποχή της αγάπης προς τους εχθρούς, αφού ακόμα δεν πληρούμε την εντολή για την αγάπη προς τους φίλους.

Αλλά θα εκπληρωθεί και η μια και η άλλη εντολή, γιατί δεν προέρχονται από τον άνθρωπο αλλά από τον Θεό. Και η θεϊκή εντολή δεν μπορεί να μείνει ανεκπλήρωτη. Δεν μπορώ, εγώ, αδελφοί μου, να σας παρακινήσω με τους αδύναμους λόγους μου, ώστε να εκπληρώσετε τις θεϊκές εντολές περί αγάπης. Όμως, θα σας κινήσει σε αυτό ο Θεός, ο οποίος κινεί τους ήλιους. Δεν μπορώ να σας δώσω ούτε τη δύναμη για τη γνώση ούτε τη δύναμη για το σεβασμό ούτε τη δύναμη για τη θυσία. Αυτή η δύναμη θα σας τη δώσει Εκείνος που έχει την παντοδυναμίας στα χέρια Του και που κινεί τα σύννεφα με τις σκέψεις. Ο λόγος περί Θεού θα καταστεφόταν αν εξαρτιόταν από τους λόγους μου και από τις δικές σας συνήθειες. Αλλά ο λόγος περί Θεού, ανεξάρτητα απ΄ όλους εμάς θα πετύχει και θα νικήσει. Εκείνος του οποίου τα χρόνια δεν έχουν αριθμό και η οντότητά του δεν έχει τέλος δεν μπορεί να αφήσει το επίγειο σπίτι του στις διαθέσεις μας, στα αδύναμα δημιουργήματά του, των οποίων η αρχή και το τέλος σχεδόν συναντιούνται σ΄ένα σημείο και των οποίων η οντότητα είναι μια κουκκίδα. Δεν είναι ο άνθρωπος αλλά ο Θεός φερέγγυος και πιστός εγγυητής της βασιλείας της αγάπης στη γη. Ο Θεός μας είναι εγγυητής ότι ο ήλιος δε θα σβήσει πριν να δει τα τέκνα Του επί της γης να μοιάζουν στον επουράνιο Πατέρα τους. Κοίτα, σε λίγο καιρό θα σβήσει για μας ο ήλιος: Σκεπασμένοι από το μαύρο πέπλο του θανάτου, θα μείνουμε κρυμμένοι από τον ήλιο. Αλλά γιατί να μη μας δει ο ήλιος, όσο ζούμε, σαν τέκνα που μοιάζουν στον επουράνιο Πατέρα τους; Ας υποσχεθούμε ότι θα δώσουμε τέτοια ευχαρίστηση στον ήλιο και πόσο μεγαλύτερη ευχαρίστηση σ΄εμάς και τους φίλους μας! Ας είναι αρωγός μας σ΄αυτό ο επουράνιος Πατέρας μας, και τώρα και στους αιώνες.

Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο “Αργά βαδίζει ο Χριστός”, Αγάπη εν Χριστώ

πηγή: http://www.diakonima.gr/

Παρέμβαση-κεραυνός της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου

 

Παρέμβαση-κεραυνός της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους στα δρώμενα των τελευταίων ημερών όπου ο Καθηγούμενος Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος και οι αδελφοί της μονής με αφορμή τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις υπογράφουν την ακόλουθη ανακοίνωση, στην οποία μιλούν για πονηρούς καιρούς, Εφιάλτες, δοσίλογους και δύο Ευρώπες, δημιουργώντας επιχειρηματολογημένη δυναμική υπέρ του "ΌΧΙ" στο επικείμενο δημοψήφισμα της Κυριακής.

 

Πρόκειται για μια ανακοίνωση-φωτιά που μόνο η φράση "Θέλει προσωπικό μόχθο και άσκηση να μάθεις να είσαι ελεύθερος άνθρωπος" και απευθύνεται σε Έλληνες, τα λέει όλα.

 

Διαβάστε με πολλή προσοχή την ανακοίνωση αυτή, καθώς αν μη τι άλλο στηρίζεται στα μέχρι τώρα ιστορικά και πολιτικά δεδομένα και αναρτήθηκε στη καλή ιστοσελίδα agioritikovima.gr.

 

"Οι καιροί είναι πονηροί, αλλά οι Έλληνες, με πείρα και πάθη αιώνων, πρέπει να έχουν πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής.

 

Πέρα από ρητορείες και ιδεολογήματα δημόσιας κατανάλωσης, η Ελληνική φιλοσοφία αναζητούσε πρωτίστως την αλήθεια, κι αυτός ο πόθος διέπλαθε ελεύθερους ανθρώπους. Ανθρώπους που μπορούσαν να αγωνισθούν, να υπομείνουν, να αγαπήσουν, να πεθάνουν και να αναστηθούν.

 

Στις κορυφαίες στιγμές της ιστορίας αρνήθηκαν τον άρτο της εξάρτησης και του εξευτελισμού και προτίμησαν το ψωμί του ιδρώτα τους. Δεν υπήκουσαν στο φόβο, γιατί είχαν λόγο για την αιωνιότητα, λόγο που δεν τον χωρούσαν οι εχθροί τους—Πέρσες, Άβαροι, Οθωμανοί, Ιταλο-γερμανικός άξονας. Δεν φοβήθηκαν ούτε τους κάθε λογής Εφιάλτες και δοσίλογους που ξεφύτρωναν ανάμεσά τους.

 

Δεν ήταν κλεισμένοι στον εαυτό τους, αλλά αληθινοί κοσμοπολίτες για τους οποίους "εθνικό" είναι το αληθινό.

 

Έτσι, έγιναν φως και έδωσαν φως, ώστε να εμπνέεται η Ευρώπη και ο κόσμος όλος την αυταπάρνηση και την πίστη, την αρετή και την τόλμη που θέλει η ελευθερία.

 

Όμως, υπάρχουν δύο Ευρώπες: η Ευρώπη των ελεύθερων και δημιουργικών πνευμάτων και η Ευρώπη των κερδοσκόπων και τοκογλύφων, το κακότεχνο αυτό μόρφωμα του μαμωνά της αδικίας, που έρχεται σήμερα να χειραγωγήσει και να αφαιμάξει λαούς και τόπους.

 

Σ' αυτό πιεζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια να υποταχθούμε πλήρως και άνευ όρων, ώστε να χτισθεί μια νέα Ελλάδα, τραγικά εκποιημένη και ένας νέος Έλληνας, φθηνός και εξαγοράσιμος, δεμένος στο άρμα μιάς παγκόσμιας ολιγαρχίας.

 

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τούτο: ότι μήτε η Ευρώπη μήτε άλλος κανείς άνθρωπος μπορεί να μας σώσει ή να μας καταστρέψει. Μόνοι μας οι Έλληνες επιλέγουμε και κατεργαζόμαστε τη σωτηρία ή τον αφανισμό μας. Θέλει προσωπικό μόχθο και άσκηση να μάθεις να είσαι ελεύθερος άνθρωπος.

 

Στώμεν καλώς. Στην πέτρα της σιωπής και της προσευχής ας ακονίσουμε το νου και την καρδιά μας. Ας ανασύρουμε τα μηνύματα του παρελθόντος, τις σημερινές μας ευθύνες και τις πραγματικές μας δυνάμεις. Έτσι θα απαντήσουμε γόνιμα στην πρόκληση και στην πονηρία των καιρών μας.

 

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου

Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί"

 

H Eυρώπη του Μαμωνά (Χρήματος) είναι ακριβώς έτσι όπως την περιγράφει η Μονή. Δυστυχώς, δεν υπάρχει το ευγενές δημιούργημα που κάποτε δημιουργήθηκε για να φέρει ευημερία στους λαούς της Ευρώπης. Αυτό που προέκυψε είναι ένα ολοκληρωτικό μόρφωμα, που το μόνο που απομένει είναι να επισημοποιηθεί. Η "Αυτοκρατορία του Κακού" με "δούρειο ίππο" το νέο Δ' Ράιχ έχει ήδη βάλει τα θεμέλιά της.

 

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός: «Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά δεν θα προφθάσουν»

 

  Ο Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός, ήταν ένας από εκείνους που επιβεβαιώθηκαν κατά την γνώμη αρκετών. Σας παρουσιάζουμε το αυθεντικό κείμενο γραφής, με την γλώσσα και την γραμματική την σωστή ελληνική. «Τέλος με τα φοβικά σύνδρομα του Μνημονίου και των Δανειακών Συμβάσεων, που είναι όλα άκυρα και παράνομα, αντισυνταγματικά και απάνθρωπα! 200 χρόνια πριν ο […]

Written by: GP

2015/07/07 1:03 πμ

Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός: «Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά ΔΕΝ θα προφθάσουν»

Ο Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός, ήταν ένας από εκείνους που επιβεβαιώθηκαν κατά την γνώμη αρκετών. Σας παρουσιάζουμε το αυθεντικό κείμενο γραφής, με την γλώσσα και την γραμματική την σωστή ελληνική.
«Τέλος με τα φοβικά σύνδρομα του Μνημονίου και των Δανειακών Συμβάσεων, που είναι όλα άκυρα και παράνομα, αντισυνταγματικά και απάνθρωπα!
200 χρόνια πριν ο Εθναπόστολος του Γένους, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός που ανέστησε Πίστη και Πατρίδα στις ψυχές των Σκλάβων, μας αποκάλυψε με τη Χάρη του Θεού, ότι ΔΕΝ θα πληρωθεί το δυσβάσταχτο και εν πολλοίς
κατασκευασμένο και παράνομο Ελληνικό «χρέος», το….οποίο δημιουργήθηκε ρίχνοντάς μας χρήμα πολύ, μέσω ΕΟΚ/ΕΕ, που αλλοίωσε ο λαό μας, τις αξίες, τις παραδόσεις και την ίδια την υπόστασή του! Ιδού οι συγκεκριμένες προφητείες του για το Ελληνικό «Χρέος»:
α. «Θα σας ρίξουν παρά πολύ• θα σας ζητήσουν να τον πάρουν πίσω, αλλά ΔΕΝ θα μπορέσουν»! (σ.σ. παράς είναι το χρήμα)
β. «Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά ΔΕΝ θα προφθάσουν»!
Καί αναφέρει επίσης σχετικά:
γ. «Θα βάλουν φόρο στις κότες και στα παράθυρα»!
δ. «Θα ζητήσουν να σας πάρουν και στρατιώτες. ΔΕΝ θα προφθάσουν όμως»!
ΝΑΙ, χάρη στην Πρόνοια του Θεού, ΔΕΝ θα προφθάσουν!.. Μην ανησυχείτε για αυτό το «χρέος» λοιπόν, αλλά κοιτάξτε μονάχα το ένα και αληθινό ΧΡΕΟΣ που έχουμε στον Χριστό, την Παναγιά και τους Αγίους μας που δεν σταματούν να πρεσβεύουν και την Πατρίδα μας!
Οι σκοτεινές δυνάμεις, πάνε να καταπιούν την Ορθόδοξη Ελλάδα μας και….
ήδη πανηγυρίζουν την μεγάλη επιτυχία τους… Μα ΔΕΝ θα προφθάσουν… Θα κοιμηθούμε χρεωμένοι και θα ξυπνήσουμε λευτερωμένοι… Θα κοιμηθούμε μικρό κράτος και θα ξυπνήσουμε και πάλι Αυτοκρατορία!»
πηγη

Tagged: Αγιολόγιο, ορθοδοξια

Επιστολή Μητρ. Πειραιώς προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης για το "σύμφωνο συμβίωσης"

 

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26^ῃ Ἰουνίου 2015

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς ἀπέστειλε πρός τόν Ὑπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων τήν ἀκόλουθη ἐπιστολή ὡς σχολιασμό ἀπαντητικῆς ἐπιστολῆς Του πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟ.

 

Ἀριθμ. Πρωτ. 730                                                  Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26^ῃ Ἰουνίου 2015

 

 

Πρός τόν

Ἐξοχώτατο Κύριο

Νικόλαο Παρασκευόπουλο

Ὑπουργό Δικαιοσύνης, Διάφάνειας

καί Ἀνθρωπίνων Δικαιώμάτων

Εἰς ΑΘΗΝΑΣ

Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,

Ἀνέγνωσα τήν ὑπ’ ἀριθμ. 2812/18.6.2015 ἐπιστολή Σας πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο, τήν ὁποία εἴχατε τήν εὐγενῆ καλωσύνη νά τοῦ ἀποστείλετε σέ ἀπάντηση τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 2813/1322/12.6.2015 ἐπιστολῆς τήν ὁποία Σᾶς ἀπέστειλε ἐκ προσώπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς ὁποίας τυγχάνει Πρόεδρος καί θεωρῶ χρέος μου ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπάντησή Σας ἀπευθύνεται στόν Πρόεδρο τοῦ Ἱεροῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στό ὁποῖο ἀνήκω νά σχολιάσω καί νά κρίνω τίς θέσεις Σας τίς ὁποῖες μάλιστα ἔχετε καί δημοσιοποιήσει.

Ἐπιτρέψτε μου ὡς μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί Ποιμενάρχης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς νά Σᾶς ἀναφέρω ὅτι δυστυχῶς ὅλο τό κείμενό Σας τυγχάνει  ἀνεπέρειστο διότι ἔχει λανθασμένες ἀφετηριακές δομές καί ἐνῶ ἀποδέχεσθε ὅτι «ο γάμος και η οικογένεια αποτελούν πάντοτε βασικά κύτταρα της ιστορίας του τόπου μας και διαχρονικά ρυθμίζονται και προστατεύονται θεσμικά»  τήν ἴδια στιγμή ἀντικρούετε τήν ὀρθή αὐτή θέση ἰσχυριζόμενος «ωστόσο, η θεσμοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης, δηλαδή η θεσμική κατοχύρωση μιας πιο “χαλαρής” α̟πό το γάμο μορφής συμβίωσης δεν προωθεί τον ατομικισμό, αλλά την αυτονομία, δηλαδή την εντός πλαισίων ελεύθερη διαμόρφωση των σχέσεων και την ανάληψη της σχετικής διαπροσωπικής ευθύνης. Υπό την έννοια αυτή, συμβάλλει στη διαμόρφωση πολλών και διαφορετικών “εμείς”, συνειδητών, ελεύθερων και συνάμα υπευθύνων». Ἀντιλαμβάνεσθε βέβαια σάν Πανεπιστημιακός δάσκαλος ὅτι οἱ ἔννοιες τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογενείας στερούμενες τῆς ἱερότητός τους ἀναπόδραστα ἀποβαίνουν χρησιμοθηρικές καταστάσεις πού ἀντιμετωπίζουν πλέον τό ἀνθρώπινο πρόσωπο σάν χρηστικό ἀντικείμενο καί δέν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τήν ἐξόχως εὐθυνοφόρο ἔννοια τοῦ «τέκνου» καί τήν μεγίστη ἀναγκαιότητα ὑπάρξεως ὑγιειοῦς κλίματος γιά τήν διαμόρφωση τῆς ψυχοσωματικῆς του ὀντότητας. Τό κύριο λοιπόν καί οὐσιαστικό καί ἐφιαλτικό στοιχεῖο τοῦ ἰσχύοντος συμφώνου συμβίωσης πού ἡ Νέα Δημοκρατία θεσμοθέτησε τό 2008 καί τοῦ σχεδίου Νόμου πού ἀνήρτησε ἡ ἱστοσελίδα τοῦ Ὑπουργείου Σας τῆς συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εἶναι ἡ ἀποϊεροποίηση τῆς σχέσεως ἀνδρός καί γυναικός μέσα στόν γάμο καί ἡ θεσμοθέτησή της σάν δικαιοπρακτικῆς σχέσης πού συνάπτεται καί διαλύεται μέ μία ἁπλή δήλωση. Εἶναι ἐνδεικτικό τό γεγονός ὅτι στό ἀνηρτημένο σχέδιο Νόμου Σας προσπαθεῖτε νά ἀντιμετωπίσετε νομοτεχνικά τίς ἀτέλειες τοῦ ἰσχύοντος νομικοῦ πλαισίου γιά τό σύμφωνο συμβίωσης γιατί ἔχει ἀποτύχει ὡς θεσμός δικαίου καί ἔχει ὁδηγήσει σέ ἀνθρώπινες τραγωδίες.

 

Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,

Ἀπό τήν ἀπάντησή Σας ἀλλά καί ἀπό τήν ἄρνησή Σας νά ὁρκιστεῖτε θρησκευτικῶς, ἀποδεικνύεται καί εἶναι βέβαια ἀναφαίρετο δικαίωμά Σας ὅτι δέν ἐμφορεῖσθε ἀπό μεταφυσική ἀναγωγή καί κατά συνέπεια δέν πιστεύετε στήν μεταφυσική τῶν πράξεων, ἀλλά ὁ θεσμός τοῦ γάμου διϊστορικά χαρακτηρίζεται ἀπό τό στοιχεῖο τῆς ἱερότητος ὅπως μέ πολύ ἐνάργεια τό διετύπωσε ὁ Ρωμαῖος νομομαθής Μοδεστίνος διότι χωρίς αὐτό τό στοιχεῖο, παύει νά ἔχει τή δυναμική τῆς θυσιαστικῆς προσφορᾶς καί τῆς ἀλληλοπεριχώρησης τῶν προσώπων πού εἶναι ἡ καρδιά τοῦ γάμου. Συνεπῶς μέ τό σχεδιαζόμενο νομοθέτημά Σας ἀποϊεροποιεῖται διά μία εἰσέτι φορά ὁ ἱερός θεσμός τοῦ γάμου καί μεταβάλλεται σέ συναλλακτικό γεγονός πού ἀπομειώνει τόν ἀνθρώπινο βίο καί τό τιμιώτατο ἀνθρώπινο πρόσωπο.

Συνεχίζοντας τήν ἀπάντησή Σας στόν Μακαριώτατο, ἀναφέρετε ὅτι: «Η Πολιτεία οφείλει εξάλλου να ανταποκριθεί στη νομική και αξιακή της  δέσμευση για το σεβασμό της ετερότητας κάθε προσώπου και για  τη σταδιακή άρση των διακρίσεων λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού... Αντιλαμβάνομαι ότι για την Εκκλησία η επαφή των ομοφύλων συνιστά αμαρτία, γνωρίζω όμως επίσης καλά ότι για την έννομη και δη τήν συνταγματική τάξη συνιστά δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό και στη διαφορά. Άλλωστε, η χώρα μας σέβεται  τους θεσμούς της Ευρώπης και μάλιστα τις σχετικές αποφάσεις του Ευρω̟αϊκού ∆ικαστηρίου των ∆ικαιωμάτων του Ανθρώπου». 

Ἐπιτρέψατέ μου μέ τίς μικρές μου νομικές γνώσεις νά παρατηρήσω ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμένη ἡ θέση Σας διότι τά ἀνθρώπινα δικαιώματα συνάπτονται ἄρρηκτα μέ τήν ἀνθρώπινη φύση καί τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία καί δέν εἶναι δυνατό καί λογικά καί ἠθικά καί νομικά νά θεωρεῖται ἀνθρώπινο δικαίωμα κάθε ἐκδήλωση πού ἀνατρέπει τήν ἀνθρώπινη φυσιολογία καί ὀντολογία, δηλ. δέν μπορεῖ νά θεσμοθετηθεῖ σάν ἀνθρώπινο δικαίωμα ἡ πρακτική ἑνός ζογκλέρ ὁ ὁποῖος περπατᾶ μέ τό κεφάλι κάτω καί τά πόδια ἐπάνω ἤ κάποιου ἰδιορρύθμου πού θέλει νά πίνει νερό χρησιμοποιώντας λ.χ. τή μύτη του!!! Τό τραγικό τῆς νομοθετικῆς Σας πρωτοβουλίας καί σκέψης εἶναι ὅτι ἀναγνωρίζετε σάν ἀνθρώπινο δικαίωμα πού πρέπει ἡ ἔννομη καί συνταγματική τάξη νά θεσμοθετήσει γενετήσιες ἐνέργειες καί πράξεις πού δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τήν ἀνθρώπινη φύση ἀλλά ἀποτελοῦν τραγικές πρακτικές παράχρησης τῆς ἀνθρώπινης φυσιολογίας καί τῶν σωματικῶν ὀργάνων πού τήν ὑπηρετοῦν. Ὁ Συνειδητός καί Ἔλλογος Δημιουργός τοῦ ἀνθρώπου, κατεσκεύασε αὐτό τό ἐξαίρετο καί ἀνεπανάληπτο καί ἐκπληκτικό σέ ἁρμονία καί ἀλληλοεπίδραση τῶν ὀργάνων δημιούργημα πού λέγεται ἀνθρώπινο σῶμα γιά νά κατοικήσει ἐντός του ἡ κατ’εἰκόνα Αὐτοῦ δημιουργηθεῖσα ἀθάνατη ἀνθρώπινη ψυχή. Μία μικρή ἐνασχόληση μέ τήν φυσιολογία τοῦ ἀνθρώπου μόνο θάμβος καί ἔκσταση προκαλεῖ γιά τήν ἀπερινόητη σοφία τοῦ αἰωνίου Δημιουργοῦ. Οἱ λειτουργίες τῆς ὑποφύσεως καί ἡ ἐπίδρασή τους στούς γενετικούς ἀδένες γιά τήν δημουργία τῶν δευτερογενῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ φύλου μόνο δέος καί θαυμασμό ἄπειρο μποροῦν νά προκαλέσουν. Ὅταν ὅμως ἀποδίδεις ὅλη αὐτή τήν τελονομία, σκοπιμότητα καί σοφία διά τῆς ὁποίας τιμᾶται ὁ ἄνθρωπος καί ἀποβαίνει συνδημιουργός μέ τόν Θεό σέ ἕνα ἀσυνείδητο κβαντικό πεδίο ἤ στήν τυχαιότητα καί τό μηδέν τότε ἀναπόδραστα ἀπομειώνεις τό ἀνθρώπινο πρόσωπο καί στρεβλώνεις τήν ἀνθρώπινη φυσιολογία.

Γνωρίζετε, ὡς ἔγκριτος νομομαθής καί ἀκαδημαϊκός δάσκαλος ὅτι οἱ Ἀποφάσεις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἐκδόθηκαν διότι δέν ὑπῆρχε ἡ δέουσα νομική ἀντίκρουση ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία, ἀλλά καί διότι οὐσιώδης πυλώνας τῆς ἀποχριστιανοποιήσεως τοῦ λεγόμενου Δυτικοῦ κόσμου εἶναι καί ἡ προώθηση τῆς ἀνατροπῆς τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας διά τῆς ἀναγόρευσης τῶν περί τό γενετήσιο ἔνστικτο διαστροφῶν ὡς θεσμῶν δικαίου καί ἀσφαλῶς δέν ἐκφεύγει τῆς γνώσεώς Σας, ὅτι ἐνῶ ἡ διοικούσα δύναμη τῶν ΗΠΑ, τό Ἑβραϊκό λόμπυ διέπει τά πάντα σέ αὐτή τήν ὑπερατλαντική χῶρα στό κράτος τοῦ Ἰσραήλ δέν ὑφίσταται οὔτε κἄν σκέψη, οὔτε ἀνοχή γιά μιά τέτοια θεσμοθέτηση. Δέν ἀποτελεῖ ἀπόδειξη πληρεστάτη τῆς παραπάνω θέσεως τό γεγονός ὅτι χορηγός τῆς γνωστῆς «παρελάσεως» στή Θεσσαλονίκη κατά δήλωση τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης ἦταν τό Ἀμερικανικό Προξενεῖο; Δέν Σᾶς δημιουργεῖ ἐπίσης ἀπορία τό γιατί ὁ συγκεκριμένος καί στοχευμένος ἀκτιβισμός δέν ἀποτολμᾶ νά διεισδύσει στό Ἰσλάμ, στήν Ἀφρική, στήν Κίνα; Γιατί μόνο στό λεγόμενο «Χριστιανικό» Δυτικό κόσμο; Τέλος Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ διερωτῶμαι, ὡς Ἀκαδημαϊκός δάσκαλος δέν ἔχετε λάβει γνώση τῶν ἐπιστημονικῶν ἰατρικῶν τεκμηριώσεων τῶν ἐξόχως τραγικῶν συνεπειῶν ἐκ τῆς παραχρήσεως τοῦ σώματος πού ἀποτελεῖ τήν κύρια πρακτική τῶν περί τό γενετήσιο ἔνστικτο διαστροφῶν, τίς ὁποῖες ἀναγορεύοντάς τες σέ θεσμό δικαίου ἀπενοχοποιεῖτε καί προβάλετε μέ τό σαθρό ἰδεολόγημα ὅτι σέβεσθε «τό δικαίωμα στόν αὐτοπροσδιορισμό καί στή διαφορά». Δυστυχῶς γίνεσθε συνένοχος σέ αὐτή τήν ἀνθρώπινη τραγωδία ἐνῶ θεσμικά ὀφείλετε ἐκ τῆς θέσεώς Σας καί τῆς εὐθύνης Σας νά προστατεύσετε τόν ἄνθρωπο ἀπό αὐτή τήν ἀνείπωτη τραγωδία καί τίς πολλαπές συνέπειές της. Δέν αἰσθάνεσθε διερωτῶμαι, συμπόνοια γιά τούς συνεπείᾳ τῶν διαστροφικῶν γενετησίων ἐπιλογῶν τους τραγικούς ὁροθετικούς πού ζοῦν μέ κοκτέϊλς ἀντιβιοτικῶν; Θέλετε νά τούς προβάλετε ὡς πρότυπα στούς νέους ἀνθρώπους; Εἰλικρινῶς εὔχομαι νά συνειδητοποιήσετε τήν εὐθύνη Σας καί νά πιστεύσετε στήν μεταφυσική τῶν πράξεων γιατί ἀλλοίμονο ἄν ἡ ζωή αὐτή ἄρχιζε καί τελείωνε στό τώρα καί οἱ πράξεις μας ἔμεναν στό χωροχρόνο τοῦ σήμερα. Εὐτυχῶς ὑπάρχει καί μεταφυσική ἀναγωγή ἀπό τό κτιστό στό ἄκτιστο καί μεταφυσική τῶν πράξεων πού κατά τόν λόγο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ θά εἶναι οἱ οὐσιώδεις κριτές μας «ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ·» (Ἰω. ΙΒ΄48)

 

Μετά τιμῆς     

Ο  Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

    + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ